Cemil Yüksek ve Bir Avuç Kül…

            Sevgili okurlar, Serhad Artvin Gazetemizin bu haftaki konuÄŸu Åžair Cemil Yüksek.

Åžüphesiz ÅŸiir, insanın içindeki boÅŸluktan, dindirilemeyen sızıdan ve kelimelerin kifayetsiz kaldığı anlarda imdada yetiÅŸen bir ahenkten doÄŸar. Türk ÅŸiiri, asırlar boyunca bu sızıyı bozkırın rüzgârından daÄŸların yankısına kadar en saf hâliyle taşıdı. Elimde, Liman Yayınevi etiketiyle okurla buluÅŸan, Cemil Yüksek’in kaleme aldığı Bir Avuç Kül adlı ÅŸiir kitabı duruyor. Kitabın kapağını araladığınızda sizi "Eskisi gibi olmasa da kırılan onarılır belki, ya yanan; bir avuç küldür ÅŸimdi rüzgârda havalanan..." dizeleri karşılıyor ve bu mısralar, kitabın bütününe hâkim olan lirik atmosferin de en güzel habercisi oluyor.

Türk ÅŸiirinin köklerine baktığımızda ateÅŸ ve kül, mısraların vazgeçilmez iki   kutbudur. Cemil Yüksek, Bir Avuç Kül ’de bu kadim mirası bugünün Türkçesiyle, sade ama son derece içli bir süzgeçten geçirmeyi baÅŸarıyor. Kitapta hâkim olan ton, gürültülü bir isyandan ziyade derin bir içsel hesaplaÅŸmanın ve sessiz bir dökülmenin tonudur. Hissedilen o zarif melankoli; Artvin’in sisli daÄŸlarını, hırçın derelerini ve o coÄŸrafyanın insana sunduÄŸu o eÅŸsiz yalnızlık duygusunu en saf hâliyle hatırlatıyor.

Åžair, ÅŸiirinin merkezine yanmak ve küle dönmek gibi son derece güçlü ve iddialı bir metafor yerleÅŸtiriyor. Türk ÅŸiirinin efsunlu havuzunda bu denli derinlikli bir tema ile yola çıkmak kuÅŸkusuz büyük bir cesaret ister. Bu noktada, eserin edebî zenginliÄŸine ve o içten sesine gölge düÅŸürmeden, ÅŸairin duygu yoÄŸunluÄŸunu okura sunarken bazen hissin coÅŸkusuna biraz daha fazla alan tanıdığını söyleyebiliriz. Hâlbuki ÅŸiir, bazen kelimelerin ardında bıraktığı o sessiz boÅŸluklarla, yani okuru da kendi hayal dünyasının peÅŸinden koÅŸturan o imgeci gizemle daha da derinleÅŸir. Cemil Yüksek, bazı mısralarda duygusunu doÄŸrudan aktarmayı seçerken, ÅŸiirin o okura alan bırakan rüzgârını da zaman zaman sınırlıyor gibi görünüyor. Åžairin o yoÄŸun acı ve hüznü biçimsel kaygının biraz önüne geçtiÄŸi anlarda mısralar uzayıp düzyazıya göz kırpan bir serbestliÄŸe bürünebiliyor. Oysa Türk ÅŸiirinin en büyük gücü, az kelimeyle çok ÅŸey fısıldayan o sıkı dokunmuÅŸ yapısıdır; külün o ince tozu biraz daha damıtılsaydı, dizelerin okurda bıraktığı yankı ÅŸüphesiz çok daha uzun soluklu olurdu.

            Tüm bu estetik detaylarla birlikte Bir Avuç Kül, günümüz ÅŸiir denizinde çabuk tüketilen sıradan metinlerin arasında, sığınabileceÄŸiniz son derece sakin, dürüst ve samimi bir içsellik sunuyor bizlere. Cemil Yüksek, okura tükenmiÅŸliÄŸi deÄŸil, tam aksine o küllerin arasından yeniden ve daha güçlü bir ÅŸekilde doÄŸabilme ihtimalini fısıldıyor. Serhad Artvin Gazetesi'nin kıymetli okurlarına tavsiyemiz; elinize bir fincan çay alıp bu kitaba uzandığınızda sayfalardan yükselen o hafif tütme kokusuna kulak vermenizdir; zira bazen en büyük yangınlar sessiz sedasız kül olur ve asıl büyük ÅŸiir, o külde saklıdır.

Serhad Artvin Gazetesi olarak Åžair Cemil Yüksek beyefendiye sonsuz baÅŸarı dileklerimizi iletirken, ailesi ve tüm sevdikleriyle birlikte mutlu ve ilham dolu yaÅŸamlar diliyoruz.

         Sevgiyle kalın.

Bu makale 5 kez okundu.