

Yılmaz Polatdemir…
Sevgili Okurlar, Serhad Artvin gazetemizin bu haftaki konuğu iz bırakanların bir güzel ismi; Yılmaz Polatdemir. 1953 yılında Yusufeli Çamlıca köyünde dünyaya geldi. Babası Mustafa Efendi, annesi Nazire hanımdır. Kalabalık bir ailede büyüdü, çocukluğu çok güzel geçti. İlkokulu köyünde okudu. Çok başarılıydı, öğretmeni Nevzat Yıkıcı; bu çocuğu okutun diye ısrarını sürdürüyordu. 1963 yılında amcası Artvin’e taşındı. Zafer sinemasının altında küçük bir bakkal çalıştırıyor, müteahhitlik yapıyordu. Ortaokulu amcasının yanında okudu. Artvin Kazım Karabekir Lisesinde öğrenci iken folklora merak saldı. Atila Keleş yönetimindeki folklor ekibiyle, 19 Mayıs bayramı kutlamaları yapıldı. O sene 19Mayıs töreni Artvin’de çok beğeni toplamıştı. Çünkü ilk defa Beden Eğitimi öğretmeni Ali Mavi Liseye atanmıştı. Kazım Karabekir lisesi, liseler arası bilgi yarışmasında Robert kolejini yenmiş, Türkiye ikincisi olmuştu. Bu sevinç Artvin’de günlerce sürdü.
1968 yılında Çoruh coşmuş, şehrin giriş köprüsünü yıkıp götürmüştü. Şehir bir hafta ulaşımsız kaldı. Bir hafta sonra mühendis Kasım Doğrunun büyük gayretleriyle geçici köprü kuruldu. Şehirde herkes derin bir nefes aldı. Yılmaz Polatdemir ortaokul ve lise yıllarında amcasının ve yengesinin sıcak kucağında, gençliğinin en güzel günlerini geçirdi. Liseyi bitirdi bir süre Aydın da müteahhitlik yapan büyük amcasında kaldı. Ayşe hanım ile evlendi. 1974 yılında Erzurum Kazım Karabekir Eğitim Enstitüsü FKB Bölümünü kazandı. Erzurum’daki öğrencilik yılları çok sıkıntılı geçti. Siyasi çalkantılar içinde büyük mücadele verdi. 1975 yılında şu an makine mühendisi olan oğlu Ahmet dünyaya geldi.
Kahraman Maraş Göksün Lisesinde göreve başladı. Kahramanmaraş olayları çıktı, orada da büyük sıkıntılar yaşadı. O günlerde bir kız çocuğu dünyaya geldi. Adını ninesinin ismi olan Fatma koydu. Ailesini Maraş’a götürüyordu. Erzurum üzerinden gittiler. Yolda bebek hastalandı, Adıyaman’a geldiklerinde bebek kucaklarında ölmüştü. Göksün lisesinin öğrencileri ve halk tarafından çok seviliyordu. 11 Eylül gecesi yine bir kızı doğdu. Ertesi gün 12 Eylül ihtilali olmuştu. Sokağa çıkma yasağı vardı. Hastane ve ev arasında büyük sıkıntılar yaşadı. Kızı Perihan Hanım uluslararası turist rehberidir. Göksün lisesinde altı yıl kaldı ve İstanbul’a tayinini istedi. Kafasında, balık gölüne göre büyür düşü vardı. Beyoğlu Piri Reis ortaokuluna atandı, burada bir yıl görev yaptı. 1985 yılında Almanca konuşan ülkelerden gelen çocuklar için okulun Almanca eğitim Yapan Kartal Anadolu Lisesine atandı. ÖSS ye girdi, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Kimya öğretmenliği bölümünü kazandı. Hem öğretmen ve hem öğrenci oldu ve lisans diplomasını aldı. Kartal Anadolu lisesinde öğretmen, müdür yardımcısı, müdür olarak on iki yıl çalıştı. İşini ibadeti, işyerini mabedi olarak görüyordu. Devlet memurluğundan istifa etti. Özel koleje transfer oldu, müdür olarak atandı. Yedi yıl kolej müdürlüğünden sonra tekrar Millî Eğitim Bakanlığına döndü. Maltepe Orhangazi lisesine müdür olarak atandı. Okul savaş alanı gibiydi. Kolları sıvayıp işe koyuldu. Bir senede okulu kurtardı. Yılmayan bir mücadele adamıydı. Lisede oldukça donanımlı bir bando takımı kurdu. Sekiz yörenin folklor ekibi, Türk halk müziği korosu, etkin sosyal ilişkilerle göz doldurdu. Öğrenciler okula sahip çıkıyor, seviyordu. 380 öğrenciyle aldığı Orhangazi lisesi, beş yıl sonra 2800 öğrenciye ulaşıyordu. Türk halk müziğinde Türkiye yarışmalarında üç sene üst üste Türkiye birincisi oldular. Altı sene bu okulda müdürlük yaptı. Rotasyonla Küçükyalı Rezan Has Anadolu lisesine müdür olarak atandı. Aynı okul 1986 yılında kız voleybol takımıyla dünya birinciliğini kazanmıştı. Bu okulda yedi sene müdürlük yaptı. Tiyatro dalında çok başarılı oldu, huzurlu günlerini geçirdi. Toplam 40 yıl görev yaptı. Her yıl mezuniyet yemeğine davet ediliyor. Öğrencileri içerisinde profesör, doktor, hâkim, savcı, mimar, mühendis, öğretmen var. 2017 yılında emekli oldu.
Efendim Yılmaz Polatdemir çok etkilendiğim bir isim. Ömrünü, eğitim camiasına adamış bir cesur yürek... Çok iyi bir kimyacı, mesleğinin hakkını veriyor, gittiği her okulda öğrencilerin, velilerin, halkın göz bebeği haline geliyordu. Yılmaz Polatdemir eğitim camiasında yüksek vizyonu olan marka bir isimdir. Zengin düşüncelerini, medeni cesaretiyle birleştirip görev yaptığı okullarda unutulmayacak izler bıraktı. Bu ülkede koltuğunu dolduran ender idarecilerden birisi olmuştur. Yılmaz Hoca varlığını öğrencilerine adadı. Öğrencilerinin sevinciyle sevindi, üzüntüsüyle üzüldü. Onları yaşama sebebi olarak gördü. Her sabah günaydınla karşıladı, iyi akşamlarla uğurladı. Öğrencilerinin güzelliklerini seyretti. Onun öğrencileri çok güzeldi, başarılarıyla hep gurur duydu. Kalplerine girdi ve onların kalbinde derin izler bıraktı. Atatürk’ün öğretmeni ve müdürü oldu. İşini çok sevdi, hiç ihmal etmedi. Sevgiye ve saygıya dayalı bir otorite kurdu. Adil oldu, liyakatten şaşmadı. Yılmaz hoca iyi baba, iyi eş, iyi akraba, iyi arkadaş, iyi dosttur. Sevdiklerinin arkasında kale gibi duran bir büyüğümüzdür. İnsancıldır, herkesin yardımına koşmuştur. Yüreğinde herkese yetecek sevgisi, yaşama zindeliğiyle coşan bir ırmak gibidir
Serhad Artvin gazetesi olarak hemşerimiz Yılmaz Polatdemir hocamıza ailesi ve tüm sevdikleriyle birlikte sağlıklı, mutlu, huzurlu yaşamlar diliyoruz.
Sevgiyle kalın.
Bu makale 833 kez okundu.
| 14.11.2026 | Ziyaretçi |
| Online | 20 |
| Bugün | 313 |
| Toplam | 28771166 |